راهنمای خرید دوربین عکاسی دیجیتال
با نزدیک شدن به فصل تابستان و شروع مسافرتهای فصلی، اشتیاق برای خرید دوربینهای کامپکت خانگی در بین کاربران زیادتر میشود. به همین دلیل تصمیم گرفتیم یك راهنمای خرید جامع در مورد دوربینهای كامپكت تهیه كنیم كه با استفاده از آن امكان خرید بهتر این محصولات را فراهم كنیم. در این راهنما به شما میگوییم که در هنگام خرید به چه نکاتی توجه کنید. کدام تنظیمات دوربین را بررسی کنید و چقدر برای یک دوربین دیجیتال پول بدهید. احتمالاً این قسمت آخر مهمترین قسمت این راهنما خواهد بود!
مگاپیکسل
اولین سؤالی که خریداران درباره یک دوربین دیجیتال میپرسند این است: چند مگاپیکسلی؟
در پاسخ به این سؤال ابتدا به این مسئله فکر کنید: میخواهید با عکسهای خود چکار بکنید؟ طبیعی است که اغلب ما میخواهیم عکسهای خود را روی کامپیوتر منتقل کرده و آنها را ببینیم. این کار از تمام دوربینهای دیجیتال امروز بازار برمیآید. عکسهایی با کیفیت که میتوانند تمام صفحه نمایشگر را پر کنند و با کیفیت دیده شوند، اما این سؤال به وجود میآید كه آیا بعداً میخواهید آنها را چاپ کنید؟
دقت تصویر یعنی تعداد نقاط تشکیلدهنده آن، دقیقاً مثل یک فرش ابریشمی و یک فرش دستباف که اگر هر دو هم اندازه باشند، فرضاً ابریشمی به دلیل تعداد بیشتر گرههایی که دارد، دقت بیشتری هم دارد. در دوربینهای دیجیتال هر یك مگاپیکسل برابر یك میلیون دانه یا پیکسل است. یک دوربین دو یا سه مگاپیکسلی میتواند عکسهای تمام صفحه بگیرد. دوربینهایی با چنین مشخصاتی این روزها بسیار ارزانقیمت هستند و طرز استفاده و کاربرد بسیار سادهای دارند. ضمن اینکه میتوانید عکسهای آنها را در حد 10×15 سانتیمتر چاپ کنید. چاپ عکسهای دیجیتال با چنین ابعادی در لابراتوارهای دیجیتال بین 150 تا 200 تومان هزینه دارد. ضمنا میتوانید به راحتی از آنها برای ساخت یک فتوبلاگ یا انتشار روی وب و ارسال توسط ایمیل استفاده کنید.
اما هر چقدر عکس دارای دقت بیشتری باشد روی صفحهنمایش «واضحتر» دیده میشود. دوربینهایی با دقت 4 تا 6 مگاپیکسل، دارای چنین مشخصاتی هستند. این دوربینها معمولاً امکانات پیشرفتهتری دارند و در بین آنها میتوانید مدلهای نیمهحرفهای را هم پیدا کنید که کیفیتی بسیار بالا دارند و عکسهای آنها را میتوانید تا ابعاد حداکثر 30×40 سانتیمتر هم چاپ کنید. معمولاً این دوربینها بیشتر از نیاز کاربر عادی است و برخی از امکانات آنها را تنها کاربران نیمهحرفهای استفاده میکنند.
تجربه نشان داده است که دقت بالاتر از شش مگاپیکسل چندان روی کیفیت عکسهای دوربینهای کامپکت مؤثر نیست. بلکه گاهی اوقات نتیجه عکس هم میدهد. یعنی فرضاً یک دوربین با دقت هشت مگاپیکسل، عکسهای «بیکیفیتتری» نسبت به مدل قبلی خود که دارای دقت شش مگاپیکسل است ارائه میدهد! دقت داشته باشید که در چنین مواقعی ممکن است عکس دوربین هشت مگاپیکسلی «اندازه» بزرگتری داشته باشد، اما در شرایط یکسان، «کیفیت» کمتری خواهد داشت, زیرا در صورتی که حسگر دو دوربین یکسان باشد، دوربینی که دقت بالاتری دارد، نویز بیشتری ایجاد میکند. در جدول زیر میتوانید دقت دوربین و ابعاد چاپ عکس دیجیتال آنها را مشاهده کنید.
| بهترین کیفیت | کیفیت معمولی | رزولوشن | ||
| ---------------------- | 3x5 in | 7.62x12.7 cm | 0.5 مگاپیکسل | |
| 3x5 in | 7.62x012.7 cm | 8x10 in | 20.32x25.4 cm | 2 مگاپیکسل |
| 5x7 in | 12.7x17.78 cm | 11x14 in | 27.94x35.56 cm | 4 مگاپیکسل |
| 8x10 in | 20.32x25.4 cm | 16x20 in | 40.64x50.8 cm | 6 مگاپیکسل |
| 11x14 in | 27.94x35.56 cm | 20x30 in | 50.8x76.2 cm | 8 مگاپیکسل |
| 13x17 in | 33.02x43.18 cm | 25x40 in | 63.5x101.6 cm | +10 مگاپیکسل |
همانطور که میبینید، امکان چاپ عکس تا ابعاد 27 در 35 سانتیمتر برای دوربینهای بالاتر از چهار یا شش مگاپیکسل ممکن است. ما هم گفتیم که بالاتر از شش مگاپیکسل روی دوربینهای دیجیتال کامپکت، چندان کاربردی ندارد. از آنجا که این روزها تقریباً تمام دوربینهای دیجیتال بازار چنین دقتی دارند، بنابراین وقتی میخواهیم دوربین دیجیتال بخریم، به چه نکات دیگری باید توجه کنیم؟
محدوده زوم
اگر میخواهید از کادری با زاویه باز عکس بگیرید، حتماً به محدوده زوم دوربینتان دقت کنید. خصوصاً اینکه عدد زوم از مقادیر کم مثل 27 یا 28 میلیمتر شروع شود. دوربینهایی با فاصله کانونی لنز کمتر از این معمولاً قیمت زیادی دارند، اما 27 میلیمتر یک چیز عادی است و زاویه بستهتر از این یک ضعف به حساب میآید، اما وقتی میخواهید از یک مسابقه ورزشی یا از طبیعت عکس بگیرید، به زاویه بسته احتیاج دارید. در اینجا لازم است از زوم بالای دوربین استفاده کنید. بسته به مقدار محدوده زوم، این مقدار از حدود 110 یا 120 میلیمتر در اغلب دوربینهای بازار تا مقادیر خیلی بالا مثل 504 میلیمتر است. حداکثر مقدار زوم را گاهی اوقات با این اعداد و گاهی اوقات با ضریب X نشان میدهند. از روی ضریب نمیتوان مقدار محدوده زوم دقیق را حدس زد. مثلا محدوده زوم Olympus SP-560 برابر 27-486mm و محدوده زوم Panasonic DMC-FZ18K برابر 28-504mm است، اما ضریب بزرگنمایی لنز در هر دوی آنها برابر 18X است. بنابراین بهتر است مقادیر دقیق را از روی کاتالوگ یا مقالات بررسی دوربین بخوانید.
وزن و اندازه دوربین
دوربینهای سنگین به خاطر وزن زیادشان روزهای کمتری را با شما خواهند بود. اگر فردی هستید که بهسادگی از کنار لحظات ناب نمیگذرید دوربینی مناسب شماست که به راحتی قابل حمل باشد. درعوض دوربینهای بزرگ خاصیتهایی دارند که دوربینهای کوچک دارا نیستند. برای مثال این نوع دوربینها در شرایط کمنور و بدون فلش، بزرگتر بودن لنزشان باعث جمعآوری نور بیشتری میشود و به شما اجازهی گرفتن عکسهای بهتری را میدهد.
فریم در ثانیه
تعداد عکس پیدرپی که یک دوربین میگیرد یکی از آن امکاناتی است که اغلب خریداران کمتر توجه میکنند، اما اگر یک روز بخواهید با دوربینتان از یک صحنه حساس عکس بگیرید، تازه میفهمید که حداکثر سرعت دوربینتان 1.5 فریم در ثانیه است. باید توجه داشته باشید که هرگز نمیتوانید سرعت عکاسی پیدرپی دوربین کامپکت را با دوربینهای حرفهای که میتوانند تا سرعتهای شش فریم در ثانیه عکس بگیرند مقایسه کنید. سرعت عکاسی پیدرپی در دوربینهای کامپکت معمولا بین 1.5 تا سه فریم در ثانیه است. بنابراین حداقل سعی کنید مدلی را که سه فریم در ثانیه میگیرد انتخاب کنید. البته در این میان یک استثنا به نام Olympus SP-560 UZ وجود دارد که میتواند با یک سری تمهیدات عجیب و غریب مثل پیش ثبت کردن تصاویر (Pre-Capture) و قفل کردن فوکوس قبل از فشردن کامل دکمه شاتر، چندین فریم را ثبت کرده و در بافر دوربین نگه دارد. از این مدل که بگذریم، همان سه فریم در ثانیه برای اغلب مقاصد روزانه کافی است.
فلاش داخلی یا فلاش خارجی
اغلب دوربینهای کامپکت دارای فلاش داخلی یا فلاش سر خود هستند. این فلاشها روی خود دوربین قرار دارند و نمیتوانید مثل فلاشهای خارجی آنها را جدا کرده یا از زاویه دیگری غیر از زاویه روبهرو بتابانید. نور این فلاشها همیشه از روبرو به سوژه میتابد و اغلب موارد موجب تخت شدن سطوح دارای برجستگی مثل صورت اشخاص یا کندهکاریهای روی یک تابلوی تزئینی میشود. در ضمن نمیتوانید با آنها از روبروی سطوح براق عکس بگیرید. چون همیشه نور را به سمت لنز باز میگردانند. اگرچه در برخی از دوربینهای کامپکت فناوریهایی برای تنظیم صحیح نور فلاش با نور محیط و فاصله سوژه وجود دارد، اما اغلب دوربینها در استفاده از فلاش در فواصل نزدیک مشکل دارند و موجب نورانی شدن شدید سوژه میشوند. در صورتیکه دوربینتان امکان اتصال به فلاش خارجی را داشته باشد، میتوانید با هزینهای نهچندان زیاد حتی در عکاسیهای ماکرو هم از فلاش استفاده کنید. بنابراین حتماً به این نکته توجه کنید. در ضمن فلاش خود دوربین یک نکته منفی دیگر هم دارد: به قول حرفهایها باتری میخورند! هنگام استفاده از فلاش باید توجه داشت که انعکاس نور رگهای خونی شبکیه باعث میشود، چشمها قرمز نمایش داده شوند. با استفاده از "مد کاهش قرمزی چشم" (Red Eye Reduction) یک ثانیه قبل از عکس گرفتن به صورت فرد نوری تابانده میشود تا با تنگتر شدن مردمک چشم آن فرد، نور منعکس شده از شبکیه به پایینترین حد ممکن برسد.
هیستوگرام
یکی از نخستین چیزهایی که اغلب ما درباره دوربینمان یاد میگیریم این است که چطور میتوان هیستوگرام دوربین را خاموش کرد! هیستوگرام بازنمایی گرافیکی یک تصویر از سیاه خالص تا سفید خالص است. با استفاده از هیستوگرام میتوانید به راحتی بفهمید که آیا عکستان با نوردهی صحیح گرفته شده یا خیر. نمایشگر دوربینها معمولاً رنگها را به صورت اغراق شده نشان میدهند. ضمن اینکه بسته به نور محیط، کمرنگتر و بیروحتر میشوند. بنابراین تنها چیزی که میتواند دقیقاً نوردهی دوربین را به شما نشان دهد، هیستوگرام است. حتی در برخی از دوربینها هیستوگرام زنده نیز وجود دارد. یعنی همان زمانی که کادر دوربین را جابهجا میکنید، میتوانید بفهمید که آیا محدوده رنگ کادر در جدول هیستوگرام قرار دارد یا آن را قطع میکند. به این ترتیب به راحتی میتوانید مقدار نوردهی را کم و زیاد کنید و عکسی با نوردهی دقیق بگیرید. بنابراین بهتر است حتما ببینید که آیا دوربینتان هیستوگرام دارد یا خیر و اینکه بهتر است یاد نگیرید که چطور خاموش میشود!
حافظه
تقریباً تمام دوربینهای کامپکت بازار همراه با حافظه داخلی عرضه میشوند. مقدار حافظه دوربینها متفاوت است، اما اغلب اوقات تنها برای استفاده روزانه کافی است. یعنی هر سری که عکس میگیرید آن را روی کامپیوترتان خالی کنید. بنابراین اگر قصد دارید با دوربینتان به میهمانی یا سفر بروید یا جایی میروید که دسترسی به کامپیوتر ندارید بهتر است یک کارت حافظه هم برای دوربینتان بخرید. کارتهای حافظه این روزها بسیار فراوان و ارزانقیمت شدهاند و تفاوت قیمت بین مدلهای آنها چندان زیاد نیست. اغلب دوربینهای دیجیتال کامپکت از کارتهای SD (Secure Digital) و MMC (Multi Media Card , CF (Compact Flash) , SM (Smart Media) استفاده میکنند. در حالیکه دوربینهای سونی اغلب از مدل MS (Memory Stick) استفاده میکنند. در جدول زیر میتوانید مقدار حافظه داخلی معمول و تعداد عکس حدودی قابل ذخیره شدن روی آنها را ببینید.
حافظه 128 مگابایت |
حافظه 64 مگابایت |
حافظه 16 مگابایت |
مقدار دقت دوربین |
356 عکس |
82 عکس |
45 عکس |
1 مگاپیکسل |
142 عکس |
71 عکس |
17 عکس |
2 مگاپیکسل |
106 عکس |
53 عکس |
13 عکس |
3 مگاپیکسل |
42 عکس |
21 عکس |
6 عکس |
4 مگاپیکسل |
LCD
LCD یا نمایشگر، چشم دوربین است. خصوصاً اینکه اغلب دوربینهای دیجیتال دارای منظرهیاب نوری (Optical Viewfinder) نیستند. منظرهیاب به ذرهبین کوچکی گفته میشود که وقتی دوربین را مثل دوربینهای فیلمی قدیمی جلوی چشم میگیرید میتوانید از داخل آن سوژه را کادربندی کنید. در برخی از دوربینهای دیجیتال، این منظرهیاب هم دیجیتالی است. یعنی بازسازی همان تصویری که در LCD میبینید. با این تفاوت که در محیطهای نورانی، کمتر نور در آن میتابد، اما استفاده LCD فقط مربوط به کادربندی نیست. در آن میتوانید عکسهایتان را انتخاب و حذف و ویرایش کنید. این قابلیت وقتی میخواهید حافظهتان را برای عکسهای بعدی خالی کنید، بسیار مفید است. LCD هایی كه میتوان آنها را با زاویه چرخاند، به گرفتن عكسهای خلاقانه از زوایای مختلف كمك میكند. در حال حاضر دیگر منظرهیاب زیر سه اینچ یک نقطه ضعف حساب میشود. به مخصوص اینکه برخی مدلهای دوربینهای کامپکت با منظرهیابهای بزرگتر وارد بازار شدهاند و حتی قابلیت لمسی هم دارند. اگرچه اغلب کاربران حرفهایتر کار با نمایشگرهای لمسی را دوست ندارند، اما بهرحال یک جور کلاس به حساب میآید!
ضبط ویدیویی
تا مدتی پیش هیچکس فیلمبرداری یک دوربین کوچک عکاسی را جدی نمیگرفت، اما در حال حاضر فیلمبرداری اغلب دوربینهای دیجیتال جدید، برای یک کاربرد خانگی یعنی ضبط و پخش روی تلویزیون مناسب هستند. یعنی اگر توقع فیلمبرداری یا کیفیت یک دوربین فیلمبرداری را هم داشته باشید، باز هم مدلهایی به بازار آمدهاند که میتوانند با کیفیت Full HD فیلم بگیرند. بنابراین اگر دوربینتان دارای وضعیت فیلمبرداری Full HD است، حتماً یک کارت حافظه 4 گیگابایت به بالا بخرید، زیرا دیگر نمیتوانید برای خالی کردن حافظه، تکههایی از فیلمهای ویدیویی را روی دوربینتان ویرایش و حذف کنید. فرمتهای ویدئویی این دوربینها متفاوت است. اغلب دوربینها میتوانند با فرمت Avi و Mpeg فیلمها را ضبط کنند که بدون هیچ مشکلی پس از انتقال به کامپیوتر توسط برنامه Media Player خود ویندوز پخش میشوند، اما اگر دوربینتان با فرمت QuickTime ضبط میشود، حتماً باید برنامه QuickTime 7.6 را نیز روی کامپیوترتان نصب کنید هر چند، اگر از سیستم عامل ویندوز سون (Windows 7) استفاده میکنید میتوانید بدون نصب هیچ گونه نرمافزار اضافی فایلهای QuickTime با پسوند .mov را با همان Windows Media Player پخش کنید. بد نیست یک برنامه تبدیل فرمت فایلهای ویدیویی مثل Allok 3GP PSP MP4 iPod Video Converter 4.8 را هم روی کامپیوترتان نصب کنید و آرام آرام یاد بگیرید که چطور میتوانید ویدیوهای دوربینتان را مثل عکسها ویرایش کنید. برای ویرایش فایلهای ویدئویی نیز میتوانید از نرمافزار Cyberlink PowerDirector 8و Cyberlink PowerProducer 5 استفاده کنید. تصورتان را تغییر بدهید و سعی کنید به فیلمبرداری دوربینتان با نگاه مثبتتری نگاه کنید.
باتری
باتریهای مورد استفاده در دوربینها، انواع مختلفی از قبیل Ni-CD, Ni-MH و Li-lon یا باتریهای قلمی AA و نیم قلمی AAA معمولی دارد. برخی اعتقاد دارند باتریهای لیتیوم یون مخصوص عمر بیشتری دارند، سریعتر شارژ میشوند و بیشتر کار میکنند، اما برخی از دوربینهای کامپکت از باتریهای قلمی یا نیمقلمی استفاده میکنند. تقریباً تمامی افرادی که این دوربینها را میخرند بلافاصله پس از نخستین استفاده به باتریهای شارژی رو میآورند، زیرا عمر بیشتری از باتریهای عادی دارند و ضمناً میتوان دوباره آنها را شارژ کرد. اگر شما هم باتری شارژی میخرید، حتماً یک مارک خوب خریداری کنید. تفاوت قیمت یک جفت باتری خوب و یک جفت باتری معمولی شارژی، کمتر از دو هزار تومان است، اما واقعاً ارزش آن را دارد. ضمناً فراموش نکنید که حتماً باتریها را کاملاً شارژ و تا لحظه خاموش شدن دوربین استفاده کنید. باتریهای قلمی را همه جا میتوانید پیدا کنید، اما باتریهای لیتیوم یون، مخصوص خود دوربین هستند و معمولاً یدکی ندارند. بنابراین انتخاب با شما است.
تنظیمات دستی
دوربینهای کامپکت اصولاً برای کاربران حرفهای ساخته نمیشوند، اما هر کاربر غیرحرفهای نیز پس از مدتی علاقمند میشود از تمامی قابلیتهای دوربین خود استفاده کند. اگر جزو کاربران سطح متوسط بالا هستید، حتماً میدانید ارزش تنظیمات دستی دوربین چقدر است. میتوانید همه کنترل دوربینتان را خود به دست بگیرید و از قدرت خلاقیت خودتان استفاده کنید، اما اگر کاربر تازهکار هستید و فکر میکنید همین قدر که دوربین روی حالت خودکار عکسهای خوبی بگیرد کافی است، باز هم بد نیست دوربینی با امکانات و تنظیمات دستی خریداری کنید، زیرا آرام آرام در استفاده از آن حرفهای میشوید و خیلی جالب نیست پس از مدتی بفهمید برای پرورش قدرت خلاقیت خود مجبور هستید دوربین دیگری بخرید. بنابراین حتماً دقت کنید که روی دکمه چرخان دوربین این چهار حرف را ببینید: P A S M
White balance
به طور ساده، وایت بالانس یا "تراز سفیدی" مشخص میكند كه در یك تصویر، چه چیز سفید و با توجه به آن، چه چیزی سیاه كامل است. با توجه به مشخص شدن این دو رنگ آن گاه رنگهای طیف میان این دو رنگ مشخص میشود. به همین دلیل است كه مثلاً عكسهایی كه داخل یك اتاق و با نور معمولی یك لامپ تنگستن یا مهتابی گرفته اید، ممكن است زرد یا آبی به نظر بیاید. دوربینها حالتهای مختلف وایت بالانس در محیطهای نوری مختلف را از هوای آفتابی و ابری تا زیر نور لامپ مهتابی، فلاش و تنگستن گرفته به طور پیش گزیده در خود ذخیره دارند. اما آنهایی كه امكان تنظیم وایت بالانس دستی یا Custom را هم عرضه میكنند، كاملتر و بهترند.
ISO
در دوربینهای آنالوگ، تغییر ISO یا حساسیت فیلم به نور، تنها با تعویض فیلم مقدور بود. اما در دوربینهای دیجیتال به راحتی با تغییر ISO میتوان حساسیت به نور را كم و زیاد كرد. این قابلیت به ویژه هنگام عكاسی بدون فلاش در محیطهای كم نور كارایی دارد. همانند فیلم ها كه با حساسیتهای مختلف نوری عرضه میشود، در بسیاری از دوربینهای دیجیتال هم شما میتوانید ISO مجازی آنها را برای افزایش حساسیت دوربین جهت عكاسی در نور كم تنظیم كنند. داشتن ISO قابل تنظیم برای شرایطی كه فلاش مناسب یا كارآمد نیست، ضروری است، البته باید دقت داشت که افزایش جذب نور در ISO های بالاتر منجر به افزایش نویز Noise هم می شود.
حالت عکاسی در شب / نور کم
بتازگی دوربینهای دیجیتال کامپکت مجهز به نوع پیشرفتهای از عکاسی در شب یا همان Night Shot / Night Mode شدهاند که در آن دریچه شاتر دوربین برای مدت زمان بیشتری باز میماند تا تمام نور محیط را جذب کند. این روش به شما این امکان را میدهد که حتی بدون فلاش عکسهای واضحی از اماکن دارای نور بسیار کم بیاندازید! البته در این روش حتماً بهتر است از یک سه پایه برای عکاسی استفاده کنید چراکه در تمام طول مدتی که دریچه شاتر باز است دوربین باید کاملاً ثابت باشد. از جمله دوربینهای پیشنهادی در این مورد میتوان به نیکون Nikon Coolpix P100 و کانن Canon SX210 IS اشاره کرد.
لرزشگیر
لرزشگیر در دوربینهای دیجیتال یعنی، امکان لرزش کمتر دست و دوربین و در نتیجه ثبت عکسهای شفافتر. خصوصاً در محیطهای کم نور که دوربین مجبور به پایین آوردن سرعت شاتر است. این قابلیت همچنین برای عکاسی از سوژههای متحرک به شما کمک میکند. در شماره قبل مطلب بسیار مفصلی درباره انواع لرزشگیرهای دوربینهای دیجیتال داشتیم. بنابراین در اینجا به شما نمیگوییم که اگر یک دوربین لرزشگیر داشته باشد یعنی چه! اما میگوییم که دقت کنید حداقل یکی از انواع لرزشگیر را داشته باشد.
قابلیت تشخیص چهره (Face Detection) و لبخند (Smile Shutter)
این یکی به تازگی در دوربینهای دیجیتال دیده میشود و برای کاربران خانگی فوقالعاده است. به خصوص اینکه یک کاربر عادی معمولاً نمیتواند در حال کادربندی تصویر، به سرعت و حساسیت دوربین و محل فوکوس عکس و چهرهها هم توجه کند. مثلاً در یک مهمانی یک لحظه میخواهید از چند تا از اعضای فامیل که کنار هم هستند عکس بگیرید. در اینجاست که میفهمید چقدر خوب است، خود دوربین میتواند بفهمد دقیقاً روی کدام نقطه از کادر فوکوس کند. با این قابلیت دیگر چهرهها محو نمیشوند تا بعداً ببینید که روی دیوار پشت سرشان فوکوس کردهاید! فقط گول تعداد زیاد چهرههای قابل تشخیص را نخورید. مثلاً تشخیص پنج یا شش چهره کافی است، زیرا تعداد افراد بیشتر از این معمولاً یا کادر را بسیار باز میکند و اصولاً چهرهها خیلی مشخص نیستند که بخواهند فوکوس دقیقتر شوند یا اینکه فاصله آنها آنقدر کم است که دیگران هم در همان فاصله فوکوس قرار میگیرند. بنابراین داشتن قابلیت تشخیص سی نقطه فوکوس خیلی خوب است، اما نه آنقدر که بابت آن هزینه زیادی بپردازید. سیستم تشخیص لبخند (Smile Shutter) نیز قابلیتی است که با انتخاب آن، دوربین به صورت اتوماتیک به محض خندیدن سوژه از آن عکسبرداری میکند.
پورتها و تکنولوژیهای اتصالی دوربین
بیشتر دوربینها دارای خروجی AV و HDMI برای اتصال به تلوزیون میباشند و با استفاده از پورت USB به کامپیوتر متصل میشوند، البته اگر کامپیوتر شما به کارت شبکهی بیسیم ودوربینتان به تکنولوژی Wi-Fi مجهز باشند و هردو از یک استاندارد تبعیت کنند میتوانید به صورت بیسیم عکسهایتان را به کامپیوتر منتقل کنید. همچنین اتصال مستقیم چاپگر و دوربین نیز برایتان فراهم شده است، اما بهشرطی که هر دوی آنها از استاندارد Pict Bridge پشتیبانی کنند.
از کجا دوربین بخریم؟
بعد از اینکه مشخصات فنی دوربینها را مطالعه کردید نوبت به خرید میرسد. شما میتوانید برای خرید به یکی از بازارهای بورس دوربین دیجیتال مراجعه کنید. از بازارهای سنتی میتوان به بازار ناصر خسرو واقع در جنوب میدان امام خمینی (یا بقول قدیمیها توپخونه!) مراجعه کنید، ولی اگر حوصله ترافیک و شلوغی آن منطقه را ندارید به اول بلوار میرداماد، مجتمع کامپیوتر پایتخت مراجعه و در آنجا از چند فروشگاه محصولات کانن، نیکون، سونی و المپوس بازدید کنید و بعد از گرفتن قیمتهای گاهاً نجومی، برای اینکه کمی هم استراحت کرده باشید و با تمرکز به انتخاب از بین مدلهای مختلف بپردازید، در کافی شاپ واقع در طبقه همکف یک فنجان قهوه یا چای نیز میل بفرمائید تا یک خرید بیادماندنی داشته باشید! در هر حال از هر جا که قصد خرید دارید به قیمت و گارانتی و احتمالاً بیمه دوربین دیجیتال نیز توجه کنید و بدون آنکه محو شنیدن حرفهای فروشنده محترم شوید به انتخاب خودتان اطمینان داشته باشید و اقدام به خرید کنید.
حرف آخر
ضربالمثل ایرانی: هر چقدر پول بدی همون قدر آش میخوری!
ضربالمثل خارجی: آنقدر پولدار نیستم که جنس ارزان بخرم!
با تشکر از توجه شما به این مقاله، امیدواریم مطالب آن برای شما مفید واقع شود. در صورتی که این مقاله مورد توجه شما قرار گرفته است آن را با دوستان خود در میان بگذارید. لطفا نظرات، سوالات، و پیشنهادات خود را در بخش تماس با ما اعلام فرمایید. مطمئنا پیشنهادات شما در ارتقاء سطح کیفی مقالات این سایت تاثیر بسزایی دارد.
سایر راهنماهای خرید:
راهنمای خرید تلویزیون Full HD LED/LCD/PLASMA/3D